عشق از بام دلم پر زد و رفت     

و چه آرام گذشت

من ندیدم او را

و اگر می‌دیدم

بال او می‌چیدم

پای او می‌بستم

ولی او پر زد و رفت

تا که بر بام دگر بنشیند

خوش به حال آنکه

عشق در خانه او مهمان است ...